استقامت عبارتست از توانايی ادامه يک فعاليت جسمانی و تحمل خستگی ناشی از آن . استقامت يکی از عوامل مهم آمادگی جسمانی مي باشد.به طور کلی استقامت به عوامل زير بستگی دارد :
1 – عوامل درونی شامل : الف : انگيزه ب : اراده شخصی برای تحمل سختی ها
2 – عوامل فيزيولوژيک شامل : الف : استقامت موضعی که توانايی يک يا گروهی از عضلات را برای تکرار
يک حرکت در مقابل يک نيروی مقاومتی سبک مورد توجه قرار می دهد . ب : استقامت عمومی که استقامت بدن را برای انجام يک فعاليت جسمانی يا ورزشی در يک مدت زمان قابل توجه و تحمل خستگی ناشی از آن در نظر دارد . رابطه زير گويای تمرينات استقامتی است :
استقامت نيروی مقاوم سبک + تکرار زياد + سرعت کم.
عوامل موثر در استقامت موضعی عبارتند از :
1 – قدرت عضله يا عضلات مورد نظر
2 – ذخيره انرژی عضلات مورد نظر
3 – عوامل عروقی پيرامون عضلات
عوامل موثر بر استقامت عمومی عبارتند از :
1 – قدرت عمومی عضلات بدن
2 – ذخيره انرژی
3 – عوامل مربوط به گردش خون در رابطه با فعاليتهای هوازی يا غير هوازی
4 – قابليت تبادل حرارت
5 – قابليت سيستم عصبی برای حفظ و نگهداری مهارت و هماهنگی بالا
6 – قابليت عضلات برای توليد انرژی مورد نياز
لازم به توضيح است که در رابطه با فعاليتهای هوازی کارکرد تنفسی ، بازده قلبی ، ظرفيت حمل اکسيژن و حجم شبکه عروقی بافت عضلانی و در رابطه با فعاليتهای غير هوازی ، ذخيره گليکوژن عضلات ، ذخيره ATP و PC و ذخيره آلکالين موثر هستند . توضيح اينکه در عبارت فوق منظور از ذخيره آلکالين ، بوفرها يا تامپونهايی است که در خون وجود دارند و کارشان مقابله با اثرات سمی تجمع اسيد لاکتيک در عضله و جلوگيری از اسيدی شدن PH خون می باشد ........
لطفا ادامه مطلب را بخوانید ....
ادامه مطلب