تاکتیک بازی راست پاها در سمت چپ, و بالعکس, به طو گسترده ای شایع شده مؤثر واقع شده است. چرا؟
لیونل مسی نمونه ی کامل یکی از موفق ترین بازیکنان در این زمینه است
فوتبال به عنوان یک بازی آسان دیده می شد. بازیکنان بزرگ (جثه) در میانه زمین و نوک حمله بازی می کردند، بازیکنان سخت کوش مدافعان کناری بودند، بازیکنان باهوش نزدیک مهاجمان بازی می کردند، بازیکنان سخت کوشی که کمی باهوش بودند و بازیکنان باهوشی که کمی سخت بودند به عنوان هافبک کناری بازی می کردند و بازیکنان کوچک اندام و سریع در گوشه ها (پیستون) بازی می کردند. چپ پاها در سمت چپ و راست پاها در سمت راست. و کسی که هیچ یک از مشخصات فوق را نداشت، درون دروازه می ایستاد.
هشت دهه گذشته است و همه چیز پیچیده تر شده است و این تنها به این دلیل نیست که نه همه ی دروازه بانان در این روزها کاملاً از نظر اجتماعی غیر کاربردی هستند. پیستون ها برای مدتی محو شدند و به پستی تشریفاتی تبدیل شدند، به گونه ای که باید در موزه به سراغشان می رفتید، ولی اکنون آن ها بازگشتند و تمایل زیادی برای بازی گرفتن از آن ها در سمت مخالف وجود دارد.
در تمامی دوره ها عده ای بوده اند که این کار را انجام دادند. به عنوان نمونه، تام فینی (Tom Finney)، به عنوان یک گوش چپ راست پا در بهترین خط حمله تمام دوران انگلیس بازی کرد – به همراه استنلی متیوس (Stanley Matthews)، استن مورتنسن (Stan Mortensen)، تامی لاتون (Tommy Lawton) و ویلف مانیون (Wilf Mannion) – ولی این امر تنها به این خاطر بود که ماتیوس پیش از آن در پست اصلی فینی به خوبی بجا افتاده بود و بازی می کرد. بعدها بازیکنانی مانند دنیس تیوآرت (Dennis Tueart)، کریس وادل (Chris Waddle)، مارک اورمارس (Marc Overmars) و رابرت پیرس (Robert Pires)، که در جناح مخالف ترجیحاً به بازی گرفته شدند، هنگامی که در سمت مخالف، به استفاده از پای تخصصی شان روی می آوردند بسیار کارآمدتر نشان می دادند..........
جانتان ویلسون - گاردین
لطفا ادامه مطلب را بخوانید .....