در ورزش استراتژیکی مثل فوتبال، بازیکنان باید "دقیق" و "سریع" تصمیم گیری کنند در محیطی که به سرعت تغییر میکند و هرگز تکرار نمی شود.از لحاظ نتیجه عملکرد ، تفاوت یک فوق ستاره و یک بازیکن معمولی شاید تنها در چند صدم ثانیه است که یکی می تواند تصمیم درست را بگیرد و آن را عملی کند و دیگری با کمی تعلل فرصت را از دست می دهد.

تصمیم گیری در فوتبال ناشی از ترکیب مهارت آموخته شده ی یک بازیکن با اطلاعاتی است که از توپ ، بازیکنان خودی و بازیکنان حریف  در حین بازی دریافت می کند. مهارت آموخته شده ناشی از ساعت ها ( در کلاس اروپایی بیش از 10 هزار ساعت تمرین برنامه ریزی شده ) تمرین و آموزش است که در حافظه بلند مدت ذخیره می شود و آماده بهره برداری در شرایط تصمیم گیری تحت فشار است. نحوه گرد آوری اطلاعات از توپ ، وضعیت بازیکن حریف و بازیکن خودی هم به استراتژی دیداری بازیکن برمیگردد.

نکته حائز اهمیت در سطح اول ورزش اروپا به خصوص فوتبال در سالهای اخیر ، سرمایه گذاری کلان باشگاه ها و فدراسیون ها در زمینه طراحی تمریناتی است که به بازیکنان کمک میکند به صورت " ناخودآگاه " و در سریع ترین زمان ممکن بهترین تصمیم را بگیرند و آن را عملی کنند.عملی ترین مثال این ادعا ، موقعیت تمرین باشگاه دورتموند در فصل جاری بود که به کنترل و انتخاب بهترین گزینه پاس و افزایش سرعت و دقت بازیکنان کمک میکرد.